Liesbeth in Granada

Hier ben ik weer!!!

Na een week vol met gebeurtenissen!!!
Eerst en vooral was er de ongelooflijke ROADTRIP die ik maakte tezamen met 9 andere vrienden! Het was de MAX! Ik heb zo'n mooi plekjes gezien. Idylische dorpjes, grote meren, languitgestrekte bossen en de zonsondergang zoals je hem enkel kan dromen! Er staan zo'n 200 foto's op mijn facebook, dus kom maar snel een kijkje nemen.

Verder was het hier vorige wee Semana Santa. Dit betekent --> 10tallen processies die alle verkeer ophouden en het onmogelijk maken om je door de stad te verplaatsen. Maar tegelijkertijd vond ik dat niet zo erg. Want de muziek die bij de processies wordt gespeeld door de plaatselijke fanfare is zo leuk om naar te luisteren. Dus, je kan het je al voorstellen, vorige week kwam ik OVERAL te laat. Ik zei dat het de schuld was van de processies, maar het was eigenlijk mijn getreuzel bij het bekijken van de mistieke optochten!

Verder ging ik naar de Paasmis (een plotse inval - en daar zat ik dan lekker in de kerk tussen zon 60 onbekende parocheanen - :D). Met al die religieuze bezigheden sta ik zeker en vast al een beetje dichter bij mijn heiligverklaring :D!

De dag voor Pasen deden we een Paasbarbeque! Met z'n 10-en zaten we gezellig op het dakterras van Susanne! HEERLIJK! Ik zorgde voor tiramisu en kreeg zelfs complimenten van Carlotta, het Italiaanse meisje uit de kliek :D. De dag nadien, op Paaszondag zag ik aan de lunchtafel bij de familie van Pedro... 'Who the hell is Pedro' hoor ik jullie al denken. Mijn salsaleraar, remember! Jep, hij is mijn speciale vriendje hier. Het is werkelijk heerlijk hem te hebben leren kennen. We gaan samen dansen (duh!), maar ook tennissen en naar de cinema. Hij neemt me mee naar de mooiste plekjes in Granada! Als alle Brazilianen zo geweldig zijn dan wil ik onmiddelijk verhuizen!

Gisteren was mijn eerste trieste dag... Een dag vol met tranen en geen zin om iets onder handen te nemen. Je hebt dat soms... en als dat amper 1 keer in 2 maanden gebeurt dan kan ik daar best mee leven. Uiteindelijk ben ik dan maar naar mijn vriendjes gegaan om lingerie te kopen :D en dat heeft me serieus opgevrolijkt! Vandaag ben ik weer in een super-sunny-mood! LOVE IT!

En ik heb ook nog slecht nieuws! Mijn examens beginnen verdorie al de 26ste mei!!! GRMBL GRRR GRAAAAAAAAUW!!! Dat betekent dat ik reeds het weekend voordien weer in België zal zijn en mijn Spaans avontuur er zoals vorige keer veel te snel zal op zitten. Misschien keer ik wel gewoon terug na mijn examens :).

Talk to you soon guys!!! Smak SMak SMAk SMAK!

Ik kom nog even op m'n blog snel een update lanceren!

Vandaag begint hier de Paasvakantie. Met een hele groep buitenlanders profiteren we er dus van om er op uit te trekken en Andalusië te gaan verkennen! We hebben 2 mini-auto's gehuurd voor 10 mensen, dat wordt dus lekker proppen morgen! Het wordt een ware uitdaging, want eigenlijk kennen we elkaar niet zo goed en dan moeten we onmiddelijk 4 dagen bij elkaar op de schoot kruipen :D!

Ik ben nog snel wat cd's aan't branden om de sfeer er goed in te brengen tijdens het rijden. Sewwes nog m'n rugzak maken, de afwas doen en het laatste machien was insteken (huisvrouwen aan de macht!). Nadien kan ik mijn bed in en hopelijk toch voldoende slapen, want ik ben morgen tesamen met Carlotta (Italiaans meisje) de eerste chauffeur...

Voor al diegenen die ik nog een mailtje tegoed hebben: na deze trip hoop ik wat meer tijd te hebben en ga ik me achter m'n pc zetten om nog eens deftig op te reageren op mails/brieven/smsjes! Het lijkt misschien niet zo, maar ik denk heel vaak aan jullie. Het meest mis ik mijn sportgroepen!!! (En mijn mama en papa ook wel :p) Ohhh! Ik wil weer lesgeven :D! Ik kijk er al naar uit om terug te komen en er weer in te vliegen :), hope you guys are ready to kick ass in the summer!!!

Er is me iets heel grappigs  gebeurd de laatste keer toen ik met de Erasmussers op stap ging!

Ik hou er zelf van om 'lichamelijk' met mensen om te gaan (as the most of you guys now!). Zeker wanneer ik mensen ontmoet/afscheid neem dan geef ik 2 zoenen, zoals hier de gewoonte is. Ik vind het een teken van herkenning en vertrouwen.
Nu, onze Erasmus-groep is wat meer afstandelijk en dat vind ik ok, maar ik hou me aan mijn eigen gewoonten. Het gebeurt dat we met meerdere mensen tegelijk elkaar tegenkomen en dat ik de enige ben die iedereen afzonderlijk begroet, meestal volgt de rest me dan en doen ze hetzelfde.

Het voorval waarover ik schreef gebeurde een week geleden. Madeleine ging afscheid nemen van de groep, dus ze zei 'dag' en liep weg. Toen ze zo'n 10 meter van ons verwijderd was draaide ze zich om, keerde terug en kwam me 2 kussen geven :D! Hahaha! Enkel aan mij en dan liep ze weer door. Ik bleef stomverbaasd staan kijken.

Zo'n dingen maken me supergelukkig :)!

AAAAAAAAAAAAH!!! Druk druk druk!!!

Eindelijk hebben ze me aan het werk gezet in de universiteit. Ik coördineer de data-analyse van de gegevens die net binnengekomen zijn! Van 16.00 tot 21.00 ben ik aan het werk, loop ik van de eerste verdieping naar de kelder en omgekeerd, zo'n 7 keer per uur! Eindelijk voel ik me een beetje nuttig in de universiteit.

Voordat ik ga werken was ik meestal mijn kleren, ruim ik m'n kamer op, ga ik inkopen doen. Oh my god, ik ben echt niet gemaakt om huisvrouw te zijn! Alles duurt bij mij 10 keer langer dan dat mijn moeder erover doet voor 6 personen.

En als ik niet aan het huis-houden ben sta ik op het tennisveld! ZALIG!!! Met de zon op m'n snoet en dan alles geven.. Hmmm! Ik kijk al uit naar het zomerseizoen in België :). Be prepared, want ik ga in vorm zijn!

Zoals ik al zei, om 21.00 vertrek ik aan de universiteit richting thuis. Meestal ben ik dan helemaal zwak en zonder energie omdat het nog steeds moeilijk voor me is om zo laat te eten. Met een halve appelflauwte begin in aan het avondeten. Verorber zo snel mogelijk alle lekkers dat ik met m'n keukenprinsessenhanden (NOT) gemaakt heb en vertrek... Naar één of andere salsa-bar!

Als er dan toch nog ergens tijd overschiet om op m'n blog te werken, dan gebruik ik die liever om Spaans te studeren of m'n cursussen uit België open te slaan. I'm so sorry for the delay, het is gewoon heel erg druk!

Vandaag is het het feest van de 'PRIMAVERA' en ik moet niet werken omdat de data op de uni eerder ingevoerd en een stuk geanalyseerd zijn dan verwacht (een pluim voor de Liesbeth! :p). Dus zet ik m'n zonnebril op en ga ik naar de grootste botellon van het jaar hier in Granada.

Er is geen stoppen aan, I'm loving it!

x

Dat noemen ze nog eens je geduld op de proef stellen. Al 4 weken zit ik hier te wachten op zon, maar al dat we kregen was regen! Ik werd er haast depresief van, om maar niet te spreken over de Spanjaarden die gewoon zijn om op straat te leven!

Ik heb lang niet geschreven op mijn blog. Het was dan ook een drukke periode... Na de miezerige carnavals-utistap naar Cadiz ben ik (en zo goed als al mijn erasmusgenootjes) ziek geworden. Dat is natuurlijk niet moeilijk als je meer dan 2 uur met natte kleren in de regen staat en nadien je jezelf moet verwarmen aan de lichaamswarmte van je buurman in de bus!
Ik ben lang nogal zwak geweest omdat ik niet de tijd nam om eens een keer goed uit te rusten. Er is ook altijd zo veel leuks te doen!

Vorige week zijn mama en papa hier geweest :D!!! Het was superleuk! We hebben samen het Alhambra bezocht, de Kathedraal, we zijn naar Málaga gereden (in de hoop een straaltje zon te vinden :)) en we hebben vooral veel en goed gegeten! Njam Njam, als nog eens iemand durft te zeggen dat de Spaanse keuken niets voorstelt dan zal ik hem het tegendeel bewijzen! 

Vandaag is een leuke dag! Daarstraks ben ik eindelijk kunnen gaan tennissen, in de ZON!!! Oléééééééé!!! Nadien heb ik me gedoucht, de badkamer en de keuken gekuist en dadelijk begin ik aan het avondmaal. Normaal gezien ging ik koken voor Willem en mij, maar dat nieuws heeft zich als een vuurtje verspreidt en ondertussen heb ik al 5 gasten op de lijst staan. Hihihi!!!
Het gaat gezellig worden, hopelijk heb ik genoeg food voor de hele bende!

Binnenkort komen er nog eens wat foto's! BELOOFD!

Dit weekend gingen we met de Erasmussers naar Cadiz!!! Het carnaval bezoeken! Alles begon goed, de mensen waren knap verkleed, hier maken ze er een erezaak van om het mooiste kostuum te dragen.

Maar tegen 12 uur 's nachts, toen de drive er goed in zat, begon het te regenen. Pardon, wat zeg ik: te STORTREGENEN!!!! Gelukkig vonden we een discotheek en veroverden we in onze kletsnatte kleren de dansvloer. Fun Untill 5... Want toen begon de echte horror. We moesten van de discotheek naar de bus, de wind liet het water letterlijk rond onze oren slaan. Wat een hel. Overal vlogen kapotte paraplu's door de plassen in de straten. Mijn schoenen waren mini-vijvers!
En dan, alsof het nog niet erg genoeg was, vonden we de bus niet. Chaos! 1000den studenten waren op zoek naar de juiste bus!
Na meer dan 1,5 uur in de koude konden we eindelijk de bus in. Iedereen deed z'n broek uit, schoenen in de gang en zocht verwarming bij zijn bank-genootje. Onze teamgeest werd wel aangescherpt :D!

MAAR WACHT!! Het is nog niet gedaan met het ongeluk! Toen kreeg ook onze bus nog eens pech... Wat een kut-gedoe! De electrische deuren gingen niet toe dus zaten we daar schoon in onze blote billen koud te lijden! Nog eens een uur vertraging.
Ik moet nog altijd even bedenken of ik het carnaval leuk vond of niet :D!!! Hihihi!

Zondagavond, de avond na carnaval ben ik nog gaan salsa-en! Ik ben helemaal gebeten door de partner-dans-microbe! Qué alegriaaaa!!!!
Gisteren hield ik het rustig met een Cola in een bar samen met een Italiaanse vriend.
Deze namiddag ga ik naar een doctoraats-presentatie van een collega-onderzoeker :). Nadien fitness (1uurtje aerobic, 1 uurtje step) en dan hop, naar het volgende SALSAFESTIJN and dance the night away!

PS: Dames en heren, willen jullie graag foto's zien: mijn facebook staat er vol van. Zoek me daar even op en dan voeg ik jullie toe! Het uploaden op Skynetblogs duurt altijd heel lang!
En jullie mogen altijd reacties achterlaten!

Je hebt hard gevochten, het is bijna onmogelijk te geloven dat jij op een dag ook zou moeten gaan. Je was zo'n taaie tante.

Ik hoop dat je nu rust vindt.

Slaazacht *

- toen ik mijn Erasmus in Madrid deed was het de zwaarste regenval sinds 17 jaar. Hier in Granada beleef ik de koudste winter sinds heel lang... DIKKE PECH is denk ik de beste omschrijving van dit ongeluks-fenomeen!

- de Spaanse tv is een merde! Alle goeie (engelse) programma's worden (slecht) gedubt en het sport-nieuws bestaat enkel uit welke onderbroeken Ronaldo draagt en hoeveel eieren per week Messi eet (ze weten hier volgens mij niet eens dat de Olympische Spelen bezig zijn). VRESELIJK!

- mijn (lade in de ijs-)kast is beter gevuld dan de kasten van mijn beide kotgenootjes tesamen! En het zijn alleen maar gezonde dingen! Behalve de mayonaise, choco en pudding.

- ik ben nog geen nieuwe lover tegengekomen :D! Maar de salsaleraar blijft een lekkere hap en dus een uitdaging :p!!!

- deze week is een spannende week. De tennislessen beginnen en de eerste Erasmus-meetings komen eraan! Dat betekent: heel veel nieuwe mensen leren kennen!

- ik hoef niet te werken aan de universiteit deze week, want volgens mijn professor is het belangrijker dat ik veel Erasmusvrienden maak! Hij vindt me waarschijnlijk gewoon een last ipv een aanwinst en zoekt nog naar één of andere saaie en tijdrovende taak waar hij me mee kan opzadelen. Bv; de ramen kuisen van de faculteit Psychologie, de cursussen van zijn leerlingen handmatig kopieëren en afdrukken, oude papparassen van verlopen onderzoeken naar de voet van de berg dragen om ze daar in een container te zwieren,... . Ik ben benieuwd naar wat hij me binnenkort zal aanbieden!

- ik hoor mijn broertje Wim zelden! Ik denk dat hij op vakantie is op de boerderij van Jos en me daardoor vergeet! This is a call for attention my little brother :) :*.

- mijn zus wil graag trouwen met Znedek Stybar! En ik wil haar bruidsmeisje zijn!

- en stijn is gaan soliciteren voor jodelaar! Moet je je daar ook niet voor laten castreren? :p

Olé!!!

Ik kon weer niet slapen, lag al de hele tijd te woelen. Ik wist niet wat er scheelde, maar er klopte iets niet. Al een hele tijd vraag ik me af wat ik met deze studierichting of mijn leven in het algemeen aan het doen ben. Mijn thesis interesseert me langs geen kanten en ik ben niet gemotiveerd voor de vakken die ik nog moet doen.

Maar dan, zoals altijd, kom je op de juiste moment de juiste mensen/verhalen/informatie tegen.

Vanacht, omdat ik niet kon slapen, ging ik aan het lezen. Ik ben een Spaans boek aan het lezen met allemaal aparte kleine, inspirerende verhaaltjes. Vanacht kwam ik bij het verhaal dat heet 'el portero del prostubíbulo'. De clue van het verhaaltje was dat je geen 'esfuerzo' (= moeite) zou moeten doen voor 'niets'. Maar dat je moet doen wat goed voelt, waar je goed in bent.

Enkele dagen geleden zei mijn Spaanse prof 'je moet je focussen op 1 thema als je goed wil worden'. Ik ging met hem daarover in discussie en nam het nadien mee naar huis om nog eens over na te denken. Wat is mijn thema? LO! Bewegen, sport, didactiek,... En wat ben ik daarmee aan het doen? NIETS!

2 Weken geleden zat ik met mijn iPod op de bus, muziek te luisteren. Er sprong een nummer op dat ik tot nu toe nog nooit gehoord had. Toen ik wat aandachtiger ging luisteren greep de tekst me en drong door tot in m'n kleine teen:

Well if you wanna get free
And if you wanna do the passionate thing
And if you wanna get smart
For the sake of your heart and all
You should own your name
And stand up tall and get real
And see the beauty in ugly

En dan heb je Ana. Mijn beste vriendin (en LO'er) in Madrid. Gepassioneerd, gemotiveerd, ijzersterk en weet waar ze heen wil. Een voorbeeld voor mij. Met haar praten doet altijd goed. Ze is net aangenomen op de uni als professor assistent en dat gewoon omdat ze gedreven is, haar job met haar hart doet.

De laatste magische inval is mijn zoektocht naar studierichtingen op internet... Eerst kwam ik uit bij de Erasmus Mundus projecten. Ik was onmiddelijk geïnteresseerd. Weggaan, naar Midden-Amerika, dat is de max! De inhoud van dit project is dan misschien niet zo geschikt, maar dan ben ik op z'n minst aan het reizen. Maar verder zoekend kwam ik nog iets veel beter tegen. Hetgeen waar ik mijn hart in heb verloren sinds ik LO ben beginnen studeren... dus gisterennacht maakte ik de (juiste) beslissingen. Ik weet eindelijk weer wat ik wil en waarom.

1) Ik verander van thema voor mijn thesis. Ik ga iets doen wat me werkelijk interesseerd en daardoor geen moeite kost om er aan te werken. Het wordt zelfs een plezier. Ik ben er vanacht dan al maar meteen aan begonnen! Ik wil graag een onderzoek doen naar motiviatie en participatie in LO (3de en 4de middelbaar) eventueel vergeleken met de visie van de LO-leerkrachten. Weten de leerkrachten wat de leerlingen motiveert, zitten ze met andere woorden op dezelfde lijn --> ik moet eerst nog een vooronderzoek doen om te zien wat al bestaat, maar min of meer weet ik welke richting ik uit wil!

2) Ik zou heel graag, na het afmaken van OOW, 'psicomotricità educativa y preventiva' gaan studeren. Dat is 100% wat ik wil. De richting bestaat welliswaar alleen in Italië. Neenee, ik ga niet mijn exvriendje achterna, want zo klinkt het wel. Ik ga mijn droom achterna.

Ik ben opgelucht... Vaak denk ik 'ik wil het goed doen'... Maar beter is te doen wat ik belangrijk vind en graag doe, dan zal het allemaal wel 'vanzelf' gaan, dan kost het geen moeite! Dan lijkt het MAGIE!

Ik heb nog enkele foto's voor jullie vanuit Madrid! Madrid was trouwens superhard veranderd. Puerta del sol is eindelijk bevrijdt van de stellingen en werken. Het zag er goed uit!

Ricardo, de jongen waar ik mee op de foto sta, nodigde Lucie en mij gisteren uit voor een gratis salsa-les! Het was superleuk! Vooral als de leraar met je danst, dan lijkt het wel alsof je je eigen bewegingen niet meer controleert! Hij laat zijn partner letterlijk over de dansvloer zweven. Het is heerlijk om dan je ogen te sluiten en gewoon te voelen in welke richting hij je wil laten draaien, uitstappen of vallen. Ik denk dat ik me ook inschrijf voor deze dansavonden!

In wie zijn (school-)cafetaria zingen en dansen de 'obers' achter de toog?

IN DE MIJNE!!! :D

Soms heb ik het hier moeilijk, zeker nu in het begin. Want ik ken nog niet zo veel mensen. En ook al is het hier echt leuk en voel ik me toch al goed thuis, als ik dan 's nachts alleen in m'n kamer ben ga ik België toch missen. Dan wil ik naar mijn groepen: mijn steppers, mijn zumba'ers en mijn Xco'ers laten bewegen... Dan wil ik gaan tennissen in de club, een balletje slaan met één van de meisjes... Want hier heb ik nog geen sparringpartner gevonden. Dan wil ik naar antwerpen om koffie te gaan drinken in de 'Vandaag is't...'. Dan wil ik naar huis om zondagochtend mee pistolekes te kunnen eten.

Zo is het... Maar het is niet erg, ik zie het als een goed teken.

Gisterenavond was ik uitgenodigt op een feestje van vrienden van mijn kotgenoot Pablo. De reden tot feest was de aankoop van een grote dikke varkensbil, jamon. Pablo en ik kwamen als één van de eerste aan in een groot kot dat door 5 spanjaarden wordt gedeeld. In groepjes druppelden ook de andere genodigden (en niet-genodigden) binnen. Tegen 11 uur zat de living stampvol en sneed één van de mannen de ham aan onder toezicht van de rest, die allemaal wel een theorie hadden over hoe je zo'n ham nu juist moet snijden!
Het was een gezellig bedoening! Na wat biertjes en wijntjes werd de muziek afgezet en begon de hele bende gewoon zelf te zingen, zichzelf begeleidend met het typische spaanse handgeklap! Ik heb er met volle teugen van genoten!

Aan het einde van de avond bleven enkel mijn kotgenoten en 2 van hun vrienden over, de anderen waren gaan dansen of lagen al te slapen in één van de kamers. Na nog een fixe wandeling naar huis streek ik voldaan neer in m'n eigen bedje...

Ik hou van Spanje!

Gisteren had ik mijn eerste belangrijke afspraak met mijn prof. Ik was thuis op tijd vertrokken om naar de uni te gaan, maar bleek dat sommige bussen hier enkel in 1 richting rijden, GRMBL!!! Stond ik daar dus mooi te zien. Er zat niets anders op dan de berg te voet op te klimmen. Het lukte me aardig totdat ik besefte dat er al een tijdje iets niet goed zat in mijn schoen, ik keek naar beneden en zag dat mijn nieuw geel schoentje versierd was met een rode streep. Wanneer ik mijn schoen uitdeed bleek ook mijn sok een kleurverandering te hebben ondergaan.
Het eerste wat ik dacht was... 'Dit ben ik!'. Gewone dingen op een gewone manier uitvoeren lijkt een onmogelijke zaak voor mij.

Uiteindelijk ben ik toch aan de facutleit geraakt en heb ik me uitbundig verontschuldigd voor mijn 5 minuten vertraging. Maar de professor is een heel begripvol man. Ik denk dat ik hem het best kan beschrijven als een leuk, klein en hyperactief bompaa'tje! Hij heeft me in de hele faculteit rondgeleid en me aan iedereen voorgesteld. Hij zorgde zelfs voor een verband om rond mijn voet te doen!
Ik heb er zin in om voor hem te werken! Hopelijk doe ik dat met minder stommiteiten dan mijn gewoonte is.

--> foto's van mijn kotgenootjes!

Mijn kotgenootjes zijn langslapers :D! Maar ze zijn echt ontzettend lief!
Het meisje Lucie is al 29 jaar oud, maar dat zou je haar helemaal niet aangeven! Ze zoekt momenteel werk en ze volgt een cursus om DJ te worden! Heel cool is dat! Pablo is 26 jaar en studeert nog. Hij is momenteel een beetje ziek, dus ik heb  hem nog niet heel actief gezien, dat zal nog wel komen!
Ze kijken wel veel naar de tv :)!! Hahaha! Maar het stoort niet echt.

Ik voel me volledig op m'n gemak bij hen!

Mijn kamer!

Ik ben gek op de verlichting in de stad!

Gran via de Colon

De kathedraal by night!

Ik ben er!
En alles is hier piekfijn in orde!!!

Eens aangekomen in het busstation van Granada (om 23.00) stond Ana me al op te wachten. Ana is de assistente van Professor Cano. Dit zullen 2 belangrijke personen voor me worden hier in Granada. Ana was onmiddelijk heel open, ze begroette me met 2 kussen en vroeg me naar hoe mijn reis was geweest.
Nadien reden we met haar auto tot aan mijn slaapplaats. Het was even zoeken, maar Pablo (mijn kotgenoot en de zoon van de eigenaar van dit apartementje) kwam ons al snel tegemoet gelopen. 
Eens in het appartementje aangekomen werd ik voorgesteld aan Pablo zijn vriendin Lucie.  Het is een leuk koppel! Ik denk dat ik een goede verblijfplaats gekozen heb.
Het apartementje is gelegen in een rustige buurt dichtbij de studentenbuurt en ligt op 15 minuutjes wandelen van het oude centrum. Mijn kamer is ruim genoeg om er met mijn racket in rond te zwaaien (= reeds getest!).

Ik zet zo snel mogelijk enkele foto's op m'n blog!

! x !

Het laatste feestje op Belgische bodem! En wat voor één!

Let's dance like crazy!

Ik kreeg net een mail van mijn Spaanse prof. Ik heb hem 3 keer moeten lezen voordat ik goed en wel doorhad wat hij schreef! Ik moet dringend aan mijn 'beleefd' Spaans werken!

Ze gaan me opwachten in Granada met een papier waar mijn naam opstaat. Mijn eerste reactie was 'Waaw, wat een eer', de reactie die daarop volgde klonk eerder zo: 'Oh NEE, dit komt niet goed!'.

Deze nacht wordt weer een slapeloze nacht!
Ik denk dat ik mijn grammaticaboek naast me leg :).

Liesbeth

Dit is vreemd, dit had ik helemaal niet toen ik naar Madrid vertrok... Ik doe geen oog dicht 's nachts. Ik pieker over waar ik terecht zal komen, wat ik nog moet doen voordat ik vertrek, wat ik zeker niet mag vergeten mee te nemen,... Dan probeer ik aan leuke dingen te denken maar ook die zijn op de één of andere manier verbonden met iets wat ik niet vergeten mag of wat foutlopen kan. Bizar is dit, ik heb nochtans geen schrik om te gaan. Ik heb er zin in!

x

Liesbeth

Een nieuwe reis, een nieuwe blog.Ik heb eerste getwijfeld om gewoon mijn vorige blog aan te vullen. Maar dat voelde niet juist aan. Erasmus in Madrid was geweldig, ik neem de mooie herinneringen met me mee en mijn Spaanse vrienden zal ik binnenkort weer zien. Maar die reis is afgesloten, dit is weer een hele nieuwe uitdaging!

Zoals de meesten onder jullie weten ga ik een (Erasmus) stage doen in Granada. Ik zal aan de universiteit werken in een onderzoeksteam. Het zal er dus wel wat serieuzer en meer gestructureerd aan toe gaan dan in Madrid. 5 Dagen per week en 8 uur per dag zal er gewerkt moeten worden. Niet naar de les gaan omdat er leukere dingen te doen zijn of een examen missen omdat je nog in bed wat ligt te soezen met het vriendje zitten er dus niet meer in.

Ik begin zenuwachtig te worden. Vrijdag vertrek ik,vanuit Charleroi naar Málaga, nadien verder met de bus tot in Granada. Ik ben volop spulletjes bijeen aan het zoeken. Ik probeer zo veel mogelijk mensen nog te zien of te horen voor ik vertrek. Nog snel langs de kapper, bomma en bompa een knuffel gaan geven, nog enkele formaliteiten in orde brengen, mailen naar mijn toekomstige kotgenootjes en naar de universiteit,... Maar de eerste stap is in orde: er is een nieuwe blog!

Zoen,

Liesbeth